مدیریت بحران کشور "ظرفیت" ندارد!

تاریخ انتشار : سه شنبه 06 فروردین 1398 - ساعت : 13:01

کد مطلب: 237146 چاپ به اشتراگ گذاشتن

مدیریت بحران کشور "ظرفیت" ندارد!

اختصاصی مازندمجلس: هماهنگ نبودن ساختار سازمان های دولتی و فقدان برنامه ریزی عدم تعهد یک مانع عهده در موفقیت اقدامات کاهش آسیب پذیری در سطح ملی است.

اختصاصی مازندمجلس: به دنبال نام گذاری دهه ۱۹۹۰تحت عنوان دهه بین المللی کاهش خطرات طبیعی موسوم به کمیته ملی چین در سال ۱۹۸۹با مشارکت ۲۸کمیسیون و وزارتخانه تاسیس شد.

 

فعالیت ها و اقدامات عمده این کمیته که مدت اجرای ان ۵ ساله بوده، شامل محورهای شناسایی بحران های طبیعی،توسعه بانک اطلاعاتی مدیریت بحران و تاسیس یک بانک اطلاعاتی جامع، ارزیابی احتمال خطر،تاسیس یک مرکز ملی برای مدیریت بحران،تاسیس یک سیستم مدیریتی پاسخ گو در زمان خطرو توسعه و تقویت ظرفیت مدیریت بحران می شود.

 

کمیته ملی چین ازسال ۱۹۹۰انواع نقشه های دیجیتالی در مقیاس های مختلف را تهیه کرده که این سیستم اطلاعاتی تقریبا شامل  کلیه اطلاعات زیر ساختی در مناطق شهری مانند شبکه اب -برق -تلفن -حمل و نقل -توزیع و پراکندگی جمعیت و واحدهای مسکونی و غیره است.

 

در بسيارى از كشورهاى جهان چندين سال است كه تدابير مقابله با خطر سيل و طغيان آبها در طرح و اجراى ساختمانها و مكان يابى سكونت گاهها به كار مى رود و با آنكه اكثر شهرها و مراكز جمعيتى كشور همواره در معرض تخريب ناشى از سيلابها بوده است و هنوز هم همه ساله مى توان فهرست بلندى از تكرر وقوع سيل و بزرگى خسارتهاى ناشى از آن را تهيه نمود، در اين ميان به جز اقدامهاى پراكنده امدادرسانى و نجات آن هم بعد از وقوع حادثه و محدود به تدابیر موضعى و موقتى هيچ گونه طرح جامعى براى تجهيز شهرها در برابر خطرهاى سيل تهيه و اجرا نشده است

 

موقعيت جغرافيايى شهرهاى ايران بيانگر اين امر است كه با توجه به قرارگيرى شهرها در مسير حوضه هاى آبريز مختلف ضرورت پيش بينى هاى لازم براى سيلابها احساس می شود و مى بايست شهرسازان و برنامه ريزان شهرى، زمين شناسان و جغرافيدانان به بررسى دقيق علل و عوامل ايجاد اين بلاياى طبيعى در مناطق شهرى بپردازند و راه كارهاى الزام را براى كاهش اثرات آن پيش بينى كنند

 

 

مسيلها و جويها و كانالهاى آب باران در يك شهر به صورت هماهنگ شده اى باید با هم كار كنند تا در مواقع حاد سيلابى بتوانند حجم بزرگ آبهاى سطحى را بدون آن كه صدمه اى به شهر بزند از خود عبور دهند. دفع آبهاى سطحى آب باران در شهر نياز به بررسى هاى معينى دارد به اين معنى كه در وهله اول مى بايد اطلاعات مربوطه به حجم دقيق آب باران و تغييرات آن در يك شهر جمع آورى شود و سپس حجم مسيلها و جوىها نيز برداشته شوند و اين دو به صورت مشخص با هم مطابقت داده شوند. براى جلوگيرى از فرسايش سطوح جريان رواناب بايد كمتر از 25 ميلىمتر و سرعت آن نبايد بيشتر از 8/0 تا 9/0 متر بر ثانيه باشد. در صورت عدم تطابق اين دو عامل مىبايد طى راه حلهاى معينى مسيلها و جويها تعريض شوند و از ابراز ديگرى مانند استخرهاى تأخيرى سيل در مكانهاى معينى استفاده شود.

 

تبديل زمينهاى آزاد به خيابان،پارک، ساختمان،پاركينگ و مراكز خريد موجب مى شود كه پس از يك بارندگى شديد، آبهاى حاصل امكان و فرصت نفوذ در خاك در نيابند و به صورت روان آبهايى بر روى سطوح ناپذير شهرى انباشته شوند، به هم بپيوندند و سپس به سمت نواحى گود و پست شهر هجوم آورند. اگرچه اين گونه سيلابها ممكن است به بزرگى و به شدت طغيان رودخانه ها نباشد، با وجود اين خيابانها و حتی ساختمانهاى شهر را غرقاب می كند.

 

بلایای طبیعی و انسانی موجب از بین رفتن بخش عظیمی از سرمایه های انسانی،اجتماعی،اقتصادی و فرهنگی کشورها می شود اما از سوی دیگر زمینه ی افزایش توان اجرایی و مدیریتی کشورها و ایجاد توانمندی لازم در اقدامات پیش گیرانه مناسب جهت رویارویی با بحران ها و نهایتا عادی سازی شرایط و جبران خسارات است .اقدامات پیش گیرانه اگرچه سرمایه و بودجه زیادی را به خود اختصاص می دهد اما تجربیات نشان داده است که کشورهایی که بیشترین بودجه خود را صرف پیش گیری از بحران می کنند نتایج مثبتی را کسب نموده اند ودر دراز مدت خسارات تا حد زیادی کاهش یافته است .

 


مدیریت بحران در سطح ملی نیاز به یک سیستم چند جانبه مقدماتی دارد که شامل مکانیسم پاسخ گویی به بحران و هماهنگی اقدامات است. هماهنگ نبودن ساختار سازمان های دولتی و فقدان برنامه ریزی عدم تعهد یک مانع عهده در موفقیت اقدامات کاهش آسیب پذیری در سطح ملی است.در چنین کشورهایی که توانایی مدیریتی ضعیفی دارند تدوین یک سیاست واضح در زمینه مدیریت بحران و یک ارزیابی دقیق از سازمان های دولتی و غیر دولتی و سایر سازمان های جوامع بشری وافزایش تعهدات دولت برای ایجاد سیستم هشدار دهنده -پیش بینی کننده و اقدامات پیش گیری بسیار ضروری به نظر می رسد.

 

برنامه ریزی مقابله با بحران در سطح اجتماعات محلی و تقویت و تجهیز مدیریت محلی که در ابتدا وقوع حوادث در محل حضور داشته و نسبت به موقعیت مکانی اطلاعات بیشتری دارند اقدام مثبتی است که مورد توجه بسیاری از کشورها قرار گرفته است.

 

فرایند انتها به انتها به معنای فرایند ی است که جریان را از منبع اولیه  تا انتها مورد بررسی قرار می دهد  مدیریت بحران نیز یک فرایند انتها به انتها محسوب میشود .این فرایند شامل اقداماتی نظیر: پیش گیری و اماده سازی، کمک رسانی و پاسخ گویی فوری و هم چنین سازماندهی بازسازی،بهبود اقتصادی و کوشش برای ارزیابی خسارات است.

 

از انجائیکه مردم توانایی شناخت بحران ها را ندارد این وظیفه بیشتر برعهده مسوولان است که امادگی های لازم را در این زمینه فراهم اورند انجام اقدامات لازم در زمینه اماده سازی در برابر بحران -جوامع و افراد را قادر می سازد تا به گونه ای سریع و کارامد در برابر بحران پاسخ گو باشند .


برچسب ها : #بحران #مدیریت بحران #مازندران #گلستان #سیل

لینک کوتاه مطلب :

نظر شما در مورد : مدیریت بحران کشور "ظرفیت" ندارد!