استاندار و فرمانداران فرمانبردار

تاریخ انتشار : یکشنبه 02 تیر 1398 - ساعت : 16:12

کد مطلب: 237529 چاپ به اشتراگ گذاشتن

اختصاصی مازندمجلس

استاندار و فرمانداران فرمانبردار

اختصاصی مازندمجلس: هر چند بیشتر از نیمسال از تکیه زدن احمد حسین زادگان بر مسند استانداری مازندران نگذشته است اما انتظار این بود با عنایت به سابقه و تجربه اش در معاونت سیاسی امنیتی این استانداری و اشرافی که بر وضعیت و شرایط فرمانداران استان داشت،خیلی زودتر از اکنون عزل و نصب فرمانداران اتفاق می افتاد نه این هنگام در آستانه ی انتخابات مجلس یازدهم.

اختصاصی مازندمجلس: معمولا با روی کار آمدن استاندار، اولین و شاید مهمترین انتظار مورد نظر ناظران سیاسی و افکار عمومی،تغییر و تحول در فرمانداری ها است، بدون تردید این تغییرات مسیر راه استاندار جدید و استراتژی او برای مدیریت استان را روشن خواهد کرد. البته استاندار باید در انجام وظایف مدیریتی خود وامدار هیچ فرد و جریان غالبی نباشد و تصمیمات خود را براساس دو معیار اصلی تجربه مندی و تعهد، عملیاتی کند.

هر چند بیشتر از نیمسال از تکیه زدن احمد حسین زادگان بر مسند استانداری مازندران نگذشته است اما انتظار این بود با عنایت به سابقه و تجربه اش در معاونت سیاسی امنیتی این استانداری و اشرافی که بر وضعیت و شرایط فرمانداران استان داشت،خیلی زودتر از اکنون عزل و نصب فرمانداران اتفاق می افتاد نه این هنگام در آستانه ی انتخابات مجلس یازدهم.

در هر صورت باید منتظر عزل و نصب در فرمانداری های استان ماند و شاهد بود که آیا حسین زادگان در این خانه تکانی مدیریتی، چشم اندازی برای بهبود وضعیت مدیریت استان در روزهای آغازین تابستان گرم دارد یا اینکه به روزهای پایانی زمستان سرد می اندیشد؟

نگاهی به وضعیت فرمانداران در استان مازندران نشان دهنده ی این واقعیت است اغلب کسانی که در دولت تدبیر و امید به عنوان فرماندار منصوب شده اند، در کارنامه ی شغلی خود سابقه ی فرمانداری یا بخشداری و حتی خدمت در بدنه ستادی استانداری را نداشته  و برخی نیز صاحب تجربه ی چندان قابل توجهی در رده های میانی مدیریت اجرایی نبوده اند.به عبارتی مسند فرمانداری بعنوان اولین تجربه ی شاخص آنها در این سطح به شمار می رود.

تجربه نشان داده است جابجایی فرمانداران بیشتر از آنکه کوششی در جهت اعتلای استان باشد اقدامی برای جلب نظر و رضایتمندی فرد یا عده ای خاص صورت می گیرد. این در حالی است که حضور چهره های توانمند و کاردان از هر شهرستان به عنوان فرماندار، منتج به شناسایی بهتر فرصت ها و ایجاد زمینه ی مناسب توسعه ی شهرستان مذکور می شود.

بدون تردید اگر توسعه ی همه جانبه، نگاهی مبتنی بر واقعیت با رویکردی افزایشی و هم افزایی همه ی پارامترها و الگوهای سازنده باشد، ضرورت دارد اصول و آداب قرارگیری در مسیر توسعه به درستی شناخته شده و در حد قابل قبول و معقولی رعایت شود. نمی توان به توسعه ی همه جانبه معتقد بود ولی برای قرارگیری در مسیر آن حرکت نکرد.به ویژه در مناصب و جایگاههای حساسی مانند فرمانداریها که جملگی در کنار هم به عنوان حلقه های مکمل شکل گیری و ایجاد چرخه ی توسعه عمل نموده و هم در مسیر این فرآیند، اسباب رشد و حرکت در یک شهر یا منطقه و درنهایت کشور می شوند. در ضمن نباید این نکته را فراموش کنیم که برای اصلاح و بهبود امور و حرکت رو به رشد نیازمند اصلاح سیستم مدیریتی هستیم نه یک قهرمان.

پیامد این نقائص مدیریتی در کنار رکود و سکونی که بر اقتصاد ما در چند وقت اخیر حاکم بوده، موجب عدم انجام طرحها و پروژه های امیدوار کننده و بلکه برگشت به عقب شده است تا آنجا که بخشی از خدمات،اقدامات و وظایف قانونی شهرداری ها در امور عمرانی و آبادانی به عنوان پروژه ی هفته ی دولت معرفی می شود.

مسلّم است عزل و نصب و جابجایی فرمانداران در سال انتخابات کاری معقولانه و منطقی به نظر نمی رسد و باید شفاف شود این تغییرات با چه هدف و منظوری انجام می‌شود. بنابراین انتظار می رود در این باره از سوی مدیران ارشد استانی توضیحاتی داده شود که هدف از این تغییر و جابه‌جایی مدیریتی در استان چه سودی برای شهرستان‌ها دارد.

پرسش اینجاست اگر یک فرماندار در حوزه ای توانسته برنامه های دولت را اجرایی نموده و عملکرد مطلوبی داشته است ، چه ضرورتی ایجاب کرده که او از سوی استانداری برکنار یا جابجایی شود؟ هم چنین اگر آن فرماندار موفق نبوده کارنامه قابل قبولی در طول دوران تصدی فرمانداری از خود بجا بگذارد چه پشتوانه ای برای عملکرد قابل قبول او در فرمانداری شهرستان دیگر وجود دارد؟

به هر حال پیامد اینگونه اتفاقات در نگاه کلی به نفع استان نیست و بهتر است دولتمردان و مسوولین قدری با تامل بیشتر و شناخت بهتر شرایط این منطقه و رصد دقیقتر مسایل و مشکلات و موانع به فکر چاره جویی باشند.

در مدت اخیر؛ شکل مدیریت مجید حسین زادگان و رویدادهای پیش آمده را می‌توان به نوعی پیامد سیاستگذاری موزائیکی قلمداد کرد. سیاستگذاری موزائیکی به مجموعه سیاستگذاری‌های ناهمگون و یا سیاستگذاری با مجموعه عناصر ناهمگون گفته می شود که در این فرآیند سیاستگذاری، تصمیماتی گرفته و طرحهایی تدوین و به اجرا در می آید که از اثربخشی و کارآمدی لازم برخوردار نیستند زیرا عناصر سازنده ی آن به شدت در کشمکش با یکدیگر هستند که موجب ناکارآمدی و شکست این سیاست‌ها و حتی نابودی سرمایه انسانی استان نیز می شود.

ماجرای تغییر فرمانداران را می‌توان بخشی از همان سیاستگذاری‌های موزائیکی دانست که در نهایت می‌تواند به یک شکست بزرگ و جبران‌ناپذیر برای مدیریت ارشد استان، نماینده مردم در مجلس و حتی دولت تدبیر و امید، منجر شود.


برچسب ها : #حسین زادگان #استانداری #استانداری مازندران #مازندران #فرمانداران

لینک کوتاه مطلب :

نظر شما در مورد : استاندار و فرمانداران فرمانبردار